كارگاه هجدهمين اجلاس سراسری نماز با عنوان «مسجد و جوانان» 30 شهريورماه در نيك‌شهر برگزار شد.

به گزارش خبرنگار افتخاری خبرگزاری قرآنی ايران(ايكنا) در نيك‌شهر، اين كارگاه با همكاری جمعی از كارشناسان فرهنگی از ادارات، مساجد، هيئت‌های مذهبی، تشكل‌های غيردولتی و با نظارت حجت‌الاسلام «احمد لطفيان‌سرگزی» امام جمعه نيك‌شهر بر گزار شد.

در اين جلسه پيشنهادهايی در زمينه توسعه فرهنگ نماز در بين جوانان و نوجوانان در مسجد مطرح شد كه اين پيشنهادها عبارتند از: ارتباط عاطفی و صميمی بيشتر متوليان مسجد با جوانان، استفاده از هنر روز و فن‌آوری رايانه‌ای در برنامه‌های فرهنگی مسجد، ائمه‌جماعات و هيئت امناء و مسئولان بسيج بايد مردم‌گرا، خوش‌خلق، مجرب، با نشاط و صبور باشند و حرف و عملشان يكی باشد، حضور متوليان مسجد در مركز تجمع جوانان بيشتر و پررنگ‌تر شود، صوت خوش نماز و عدم طولانی شدن برنامه‌های مسجد، نظافت و بهداشت مسجد، تبيين اصول و فروع دين به شيوه و بيان جذاب و مناسب به زبان روز و قالب هنر برای نسل نو و اينكه از گناهكار قلمداد كردن جوانان در مجامع عمومی خودداری شود زيرا كارايی ندارد.

از ديگر پيشنهادهای مطرح شده در اين كارگاه می‌توان به بيان اهميت نماز و تأثير نماز در زندگی و موفقيت‌های اجتماعی آنان، برای افكار جوانان احترام قائل شويم و با شيوه اصلاح‌طلبانه و دوستانه و غيرمستقيم و گفت‌وگوی صميمانه به صورت تدريجی نظرات آنان را اصلاح كنيم، از نسل نو در امر اجرای برنامه‌های مسجد و نماز جماعت به صورت مشاركتی بهره گرفته شود، از پيشتازان و افراد فعال محله در همه رشته‌های تحصيلی و نظامی در مسجد تجليل شود، برای تشويق و ترغيب جوانان به امر نماز اول خانواده‌ها با فرهنگ نماز آشنا كنيم و از چيستی و چرايی نماز بيشتر صحبت شود تا چگونگی آن، استفاده از روش چهره به چهره در جذب افراد بسيار اهميت دارد و اصلا اجبار يا تهديد نباشد، نسل نو منتظر تشويق و ترغيب هستند از اين روش در حد متعادل استفاده شود، با تيپ ظاهری جوان نبايد سخت‌گيری كرد بايد به آنان فرصت داد تا به مروز زمان بهتر شوند.

همچنين در اين كارگاه مطرح شد: گاهی نماز مسجد به پارك‌های مجاور هم كشيده شود، مسجد بايد حتی با مهد كودك‌ها و مدارس ابتدايی بيشتر سرمايه‌گذاری كند، از همه سلايق و تفكرات سالم و حتی بانوان و نوجوانان نيز در عضويت كميته‌های فرهنگی مسجد بهره گرفته شود، زندگينامه مراجع و بزرگان دين و عرفا و اولياء به خصوص دوران نوجوانی و جوانی آنها به صورت مشخص در اختيار نسل نو قرار گيرد يعنی الگوهای خوب بومی و هم محله مثل شهيدان، جانبازان، رزمندگان، نخبگان علمی معرفی شوند، از شيوه تبليغی غيرمستقيم برای نماز در نزد نسل نو استفاده شود كه تأثير آن بيشتر است به خصوص تشريح بركات دنيوی عبادات، توجه به خواسته‌های درست جوانان، احترام گذاشتن به نظرات و ديدگاه‌های آنان، مشورت با جوانان، برگزاری جلسات آموزشی نماز برای خانواده در مسجد به صورت كارگاه آموزش و پرسش و پاسخ و برنامه‌ای تنظيم شود تا در هر منزل و خانواده يا هر چند خانواده و كوچك يك نفر رابط با مسجد محل باشد.

همچنين مطرح شد: از فرهنگيان و معتمدين محل به ويژه معلمين ورزش كه ارتباط مناسبی با نسل نو دارند در امر نماز استفاده شود، به جای صحبت كردن و شعار دادن و سخنرانی الان زمان عمل است بايد عمل شود، برگزاری مسابقات كتابخوانی، انشاء‌نويسی و .... برای نسل نو و ممتازين مدارس و دانشگاه‌ها معرفی شوند، تفهيم اين باور به خانواده‌ها كه رزق و روزی در توجه به دين است سخنرانی‌ها در مسجد بعد از دو نماز باشد نه در بين دو نماز، آيات و احاديث مربوط به اهميت و ثواب مسجد به عنوان خانه خدا در قالب شعر، نمايش، گفت‌وگوی علمی تبليغ شود، تربيت بانوان حوزوی برای ايجاد ارتباط با زنان خانه‌دار كه البته از طريق هيئت‌های مذهبی خانگی و شبكه بهداشت و نهضت سواد آموزی هم می‌شود اقدام كرد، داشتن مراسم ملی و مذهبی در طول هفته در مساجد، اگر امام جماعت مسافرت رفت در مسجد جايگزين داشته باشد.

در ادامه اين كارگاه كارشناسان طرح‌های ارائه دادند از جمله اينكه ارسال بسته‌های آموزشی و نامه و بروشور در مناسبت‌ها به درب منزل افراد محله و برگزاری مسابقات پخش اذان حلقومی در محله‌ها، پرورش روح تعاون در مردم، مبارزه با فرهنگ تظاهر و ريا، حضور ائمه‌جمعه شخصيت‌ها در مساجد و مدارس، آراستگی نمازخانه‌های مساجد، هميشه پارچه‌های سياه نصب نباشد، حتی ادارات و مراكز همجوار مسجد به جای نمازخانه مستقل در مسجد محل نماز بخوانند و جلسات درس اخلاق راه‌اندازی شود، متوليان مسجد نبايد وابسته به خانه‌های مجلل خودروهای مدل بالا و تشريفات تمايل نشان دهند.

در ادامه اين جلسات به موانع و آسيب‌هايی از جمله نبود هيئت امنای فعال در مساجد و ايجاد فاصله بين روحانيون و جوانان، عدم تأمين بودجه برای مساجد از طرف مسئولان و دور بودن مسجد از محل سكونت، اشتغال خانواده‌ها كه چند شغله‌اند به امور دنيوی و مالی كه بيشترين انرژی صرف تأمين معاش می‌شود، پخش برنامه‌های جذاب صدا و سيما در وقت نماز، قفل بودن درب بعضی از مساجد در غير از وقت نماز و عدم توجه به سيستم صوت سرمايی و گرمايی مسجد، عدم اطلاع و آشنايی جوانان از آثار و بركات نماز در زندگی فردی و اجتماعی و مزاحمت بلندگوهای مسجد برای مراسم عزا و ختم، گسترش فرهنگ ماهواره در منازل و شب‌نشينی‌ها باعث ايجاد رخوت و سستی در رفتن به مسجد می‌شود.

همچنين از ديگر آسيب‌های مطرح شده در اين كارگاه می‌توان به عدم تأمين وسيله اياب و ذهاب برای امام جماعت يا نبود خانه عالم در بعضی محله‌ها و گزينش متوليان مساجد، روحيه تنبلی در بعضی مردم بايد به رويه تلاش تغيير يابد و (تبليغات مسموم‌كننده و برخورد بد بعضی نمازخوان‌ها هم بی‌تأثير نيست)، گرايش به مال‌اندوزی و داشتن ديد اقتصادی، دنياطلبی، غوطه‌ور شدن در مسائل مادی، ضعف ايمانی و اعتقادی و ترك امر به معروف و نهی از منكر فرهنگ‌سازی، سرمايه‌گذاری، برنامه‌ريزی، تبليغات، وجود فسادهای اجتماعی در مجامع عمومی موجب تأثيرگذاری شده است، از نقش مادران و بانوان و بچه‌ها در مسجد غفلت شده است و واگذاری كارها و امور به آنها كم و محدود شده و كارها سنتی و قديمی است، بررسی اينكه آيا مشكلات خانوادگی، مالی، مسكن و كار می‌تواند بهانه‌ای شود برای عدم حضور در مسجد و آيا توجيه خوبی است و نقش موازی‌كاری دستگاه‌های مسئول و مرتبط با مساجد.